Category: πρωτογενής παραγωγή

483 – Α. Σαμαράς – ΝΔ

provide an attachment id!

Ποια ΚΑΠ θέλουμε σε Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση; Τα μεγάλα αγροτικά ζητήματα του παρόντος και του μέλλοντος. Κυρίες και κύριοι, τo ζήτημα της αγροτικής πολιτικής είναι κομβικό για τον άνθρωπο, την επιβίωσή του, ακόμη και τον πολιτισμό του. Δεν είναι άγνωστη η θεωρία ότι στην πραγματικότητα ο άνθρωπος ακολουθεί την πορεία του σιταριού. Δεν είναι άγνωστο πως η επικρατούσα άποψη για τη γένεση του πολιτισμού είναι πως στη γεωργία εδράζεται. Και είναι απολύτως γνωστό ότι η ιδιότητα του πολίτη, του ευγενούς, του αρίστου, του πολεμιστή, δημιουργήθηκε και ταυτίστηκε στην πατρίδα μας, από τα αρχαία χρόνια, με την ιδιοκτησία και την κατοχή της γης. Η γη και η καλλιέργειά της, η αγροτική παραγωγή, αποτέλεσε ζήτημα που απασχόλησε το ελληνικό έθνος και στα χρόνια της Επανάστασης του 1821- θυμηθείτε τις “εθνικές γαίες” και τη διανομή τους, ειδικά εδώ στην Πελοπόννησο. Η σταφιδική κρίση, στα τέλη του 19ου αι. και στις αρχές του 20ού, απείλησε ακόμη και την πολιτική σταθερότητα. Τα τσιφλίκια και οι κολίγοι αποτέλεσαν μείζον κοινωνικό-πολιτικό θέμα. Τι θέλω να πω με όλα αυτά που ανέφερα εν συντομία; Ότι η αγροτική παραγωγή δεν είναι ένα ακόμη κομμάτι της ευρύτερης οικονομικής παραγωγής μιας χώρας. Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο! Είναι τρόπος ζωής! Υπ’ αυτή την έννοια το αγροτικό ζήτημα δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί απλά με αριθμούς και αφ’ υψηλού. Απαιτείται όραμα και στόχευση, μια καινούργια σύλληψη για το παρόν και το μέλλον, μια απόφαση σε ένα κρίσιμο ερώτημα: τι Ελλάδα θέλουμε; Ασφαλώς η συμμετοχή μας στην ΕΕ, κι ως εκ τούτου στην ΚΑΠ, εμπεριέχει και την έννοια των επιμέρους δεσμεύσεων, διαπραγματεύσεων, διεκδικήσεων και μαχών που πρέπει να δοθούν σε ένα περιβάλλον το οποίο καθορίζεται κι από άλλες προτεραιότητες. Τι εννοώ;
Ότι, για παράδειγμα, βλέπουμε την ηγεσία της ΕΕ να δαπανά δισεκατομμύρια ευρώ για την παροχή οικονομικής βοήθειας στην Ουκρανία, αλλά να μη διαθέτει πόρους για τους αγρότες. Ακόμη, ότι βλέπουμε περίεργες θεωρίες που οδηγούν σε μεγάλες αλλαγές στις διατροφικές μας συνήθειες. “Πράσινες συμφωνίες” κι υπερβολές, που περιορίζουν την κτηνοτροφία κι οδηγούν την αγροτική παραγωγή σε πλήρη εξάρτηση από συγκεκριμένους μόνο σπόρους. Κι ακόμα, στόχοι και χρονοδιαγράμματα πέραν πάσης λογικής, με προδιαγεγραμμένη την αποτυχία τους. Κόστος ενέργειας που υπερβαίνει κάθε προηγούμενο, δυσχέρεια στις μεταφορές, εκτίναξη των τιμών πρώτων υλών. Οι μηχανές των τρακτέρ ακόμη ηχούν ακόμη στις Βρυξέλλες… Κυρίες και κύριοι, Αυτά δεν τα λέω πρώτη φορά. Αντιθέτως! Τα επισημαίνω εδώ και 2,5 χρόνια συνεχώς. Πριν από ένα χρόνο, παραμονές των εκλογών, στεκόμουν λίγα μέτρα μακριά από εδώ… Κοιτούσα -όπως πάντα- τους πολίτες στα μάτια. Και μιλούσα με τη γλώσσα της αλήθειας.
Έλεγα τότε για το διατροφικό ζήτημα, θέτοντάς το ως μία από τις κορυφαίες προκλήσεις, όχι που… “θα”, αλλά που ήδη αντιμετωπίζουμε. Σήμερα νέες δυσχέρειες διαφαίνονται στον ορίζοντα. Αγορές φαίνονται να απομακρύνονται λόγω νέων πολεμικών συγκρούσεων, ενώ η μεταφορά προϊόντων προς Ανατολή δυσχεραίνει από τις εξελίξεις στη Μ. Ανατολή και στην Υεμένη. Όπως δυσοίωνες είναι οι εκτιμήσεις για την πορεία των τιμών του πετρελαίου. Κι όλα αυτά ενώ ο συνεχιζόμενος πόλεμος στην Ουκρανία εντείνει τα προβλήματα των εξαγωγών αλλά και των εισαγωγών. Απαιτούνται ριζοσπαστικές λύσεις κι αλλαγή πολιτικής! Προσέξτε : την ώρα που η ΕΕ απαιτεί από τους αγρότες της να παράγουν είτε με υπερβολικό κόστος είτε με ποσοτικούς περιορισμούς κι αυστηρότατες ποιοτικές προδιαγραφές, την ίδια ώρα συμβαίνει το εξής: Οι εισαγωγές χρόνο με τον χρόνο στην Ε.Ε. αυξάνονται! Συγκεκριμένα, οι εισαγωγές αγροδιατροφικών προϊόντων της ΕΕ ανήλθαν σε 13,1 δισ. ευρώ τον Νοέμβριο του 2023. Όσον αφορά τα εισαγόμενα προϊόντα, οι μεγαλύτερες αυξήσεις στη συνολική αξία των εισαγωγών αφορούσαν καπνικά προϊόντα, ζάχαρη, λαχανικά, ελιές και ελαιόλαδο. Και προσέξτε κι αυτό: Οι εισαγωγές από την Τουρκία και την Αίγυπτο είχαν τη μεγαλύτερη αύξηση σε δημητριακά, φρούτα, ξηρούς καρπούς, λαχανικά, ελιές και ελαιόλαδο. Οι δε ποιοτικές προδιαγραφές σε Τουρκία και Αίγυπτο δεν σχετίζονται με αυτές της ΕΕ και της ΚΑΠ… Παραλογισμός; Ιδεοληπτικές εμμονές; Σύγχυση; Έλλειψη οράματος; Έλλειψη ηγεσίας; Όλα αυτά μαζί;
Πάντως, σίγουρα κάτι πάει λάθος… Αν η μεγάλη αποτυχία ηγεσίας θεωρείται το να σχεδιάσει λύσεις, σίγουρα η πιο σοβαρή αποτυχία ηγεσίας είναι το να προβλέπει. Στην Ευρώπη έχουν μπερδέψει τις κρίσεις με τις λύσεις και έχουν καταφανέστατα αποτύχει στις προβλέψεις.
Μια Ευρώπη, όμως, “μπερδεμένη”, χωρίς στόχευση στον ορίζοντα, που υπηρετεί ισορροπίες κατευνασμού, αντί να δίνει “τροφή” στην πραγματική της δύναμη που είναι η παραγωγή, “λαδώνει” με αυτού του είδους τις πολιτικές την αλυσίδα του “ευρωσκεπτισμού”. Γιατί το λέω αυτό;
Δείτε τα τελευταία στοιχεία του Ευρωβαρόμετρου. Το 57% των Ελλήνων θεωρεί ότι τα πράγματα στην ΕΕ κινούνται προς τη λάθος κατεύθυνση. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Δείτε τι άλλο μας λένε οι αριθμοί. Στις πρώτες προτεραιότητες ενόψει ευρωπαϊκών εκλογών μπαίνει για εμάς η αγροτική πολιτική με 35%, όταν που στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι στο 23%. Και συνεχίζουν οι πολίτες -κι όχι οι αριθμοί- να μας… φωνάζουν για τους τομείς που η Ε.Ε. πρέπει να εστιάσει για να ενισχύσει τη θέση της στον κόσμο. Εδώ οι Έλληνες για πρώτη φορά προτάσσουν την ασφάλεια των τροφίμων και η γεωργία με 36%. Όταν οι πολίτες μας δείχνουν τον δρόμο, δεν μπορεί να λέμε πως τα προβλήματά τους και οι ανάγκες τους δεν είναι το δικό μας μονοπάτι. Η Ευρώπη δεν οφείλει μόνο να σχεδιάσει, πρέπει να εμπνεύσει ξανά. Πρέπει να στηρίξει. Πρέπει να κάνει ξανά το καθήκον της ρόλο και τον ρόλο της καθήκον. Και εμείς εδώ… Θα πρέπει να χαράξουμε τη δική μας αγροτική στρατηγική με το βλέμμα στο μέλλον. Δεν μπορούμε στον βωμό του εξισορροπισμού, τα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα να μην τα αναδεικνύουμε, να μην τα προστατεύουμε. Έχουμε τεράστια, μοναδική ποικιλότητα και ποιότητα. Δεν πρέπει απλά να επιβιώσουμε. Πρέπει να πρωταγωνιστήσουμε! Αλλιώς, θα συνεχίσει να μεγαλώνει το 76% της απαισιοδοξίας των ίδιων των Ελλήνων αγροτών που παρουσίασε χθες το συνέδριό σας. Όμως! Υπάρχει σχέδιο;
Δείτε τι μας λένε τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Στην Ελλάδα στο διάστημα 2000-2020 η χρησιμοποιούμενη γεωργική έκταση μειώθηκε κατά 19%. Η μεταβολή στον αριθμό των εκμεταλλεύσεων έφθασε το -27%, στις εκμεταλλεύσεις με αρδευθείσες εκτάσεις το -28%. Οι αροτραίες καλλιέργειες μειώθηκαν κατά 35%, κατά 42% τα αμπέλια και τα σταφιδάμπελα, κατά 23% λιγότερες οι δενδρώδεις καλλιέργειες, κατά 6,5% λιγότερα τα θερμοκήπια. Κι αυτό γιατί; Διότι η αποκλειστική απασχόληση με τη γεωργία και την κτηνοτροφία παρουσίασε μείωση που άγγιξε το 30%. Οι ίδιοι αριθμοί μάς… μιλούν και για την Πελοπόννησο. Από τις μεγαλύτερες μειώσεις στην έκταση κατά 24%. Και τι γίνεται αλλού; Για παράδειγμα, οι ισπανικοί ελαιώνες αυξήθηκαν περίπου κατά 143.000 εκτάρια, οι βιολογικοί ελαιώνες κατά 175.000 εκτάρια αγγίζοντας τα 256.000 εκτάρια με 1.000 πιστοποιημένα ελαιοτριβεία όταν ήδη προετοιμάζουν φυτώρια, με 226.000 εκτάρια νέων ελαιώνων. Αυτά σε επίπεδο Ευρώπης, την ώρα που η Ελλάδα τα τελευταία 8 χρόνια συνεχίζουμε να αυξάνουμε τις εισαγωγές μας, ενώ κάναμε συμμέτοχο στο… πιάτο μας την Τουρκία, από την οποία το 2023 εισήχθησαν 51 χιλ. τόνοι φρούτα και λαχανικά…
Την ίδια ώρα κοιτάζει κανείς γύρω να βρει πού είναι εκείνα τα προϊόντα που στήριξαν την ελληνική οικονομία. Πού πήγε η δύναμή μας; Η μείωση της παραγωγής για τη σταφίδα έφθασε το 70% τη χρονιά που πέρασε και ακόμη συζητάμε. Τα σύκα μας μειώνονται… Πότε θα μιλήσουμε για το σχέδιο που υπάρχει για αυτά τα προϊόντα; Σχέδιο άμεσο και μακροπρόθεσμο.
Ή θα ερχόμαστε κάθε χρόνο να μετράμε κινητοποιήσεις μέχρι να… σβήσουν οι καλλιέργειές μας.
Γιατί διαφορετικά, προσέξτε: Η αγροτική μας παραγωγή συρρικνώνεται. Το εισόδημα και το αυξημένο κόστος οδηγούν ή σε… υποκατάστατα προϊόντων ή σε ακόμη μεγαλύτερη μείωση της κατανάλωσης. Δεν μπορεί να συζητάμε ακόμη για τον ΕΛΓΑ. Η μεταρρύθμιση στον οργανισμό πρέπει να καλύψει τα προϊόντα μας και τους νέους κινδύνους. Κι επειδή λέω για νέους κινδύνους. Μη γελιέστε! Εάν δεν δημιουργήσουμε εκείνο το πλέγμα με τις απαραίτητες δομές και υποδομές υποστήριξης, για να έχει ο παραγωγός -για παράδειγμα- να ποτίσει, δεν μπορούμε μετά να του ζητάμε να βγάλει παραγωγή. Δείτε πόσες εκκρεμότητες με φράγματα είναι γύρω μας στην Πελοπόννησο… (δίκτυα Φιλιατρινού, Μιναγιώτικο κ.λπ.). Πλέον στην πολιτική μας πρέπει να μπουν λέξεις, όπως η βιωσιμότητα και η ανθεκτικότητα.
Θέλουμε, λοιπόν, ένα μοντέλο να στηρίξουμε τα εμβληματικά μας προϊόντα. Εάν δεν δώσουμε, λοιπόν, έμφαση στην εγχώρια παραγωγή, στη στήριξη, στην παρέμβαση, στη δημιουργία προστιθέμενης αξίας και στο μοντέλο που θέλουμε για το αύριο του αγροτικού τομέα, και, εάν αυτό δεν το υπηρετήσουμε μακριά από ιδεοληψίες, τότε δεν έχουμε πολλά να περιμένουμε από την επιδοματική πολιτική των Βρυξελλών. Μιλώντας λοιπόν για το ποια ΚΑΠ θέλω να δω την Ευρώπη να στραφεί και να εργαστεί πάνω σε τρεις κεντρικούς στόχους. • Στην οικοδόμηση ενός έξυπνου, ανταγωνιστικού, ανθεκτικού και διαφοροποιημένου γεωργικού τομέα που θα διασφαλίζει μακροπρόθεσμα την επισιτιστική ασφάλεια. Δίχως μαξιμαλιστικές “πράσινες” υπερβολές, τύπου Ολλανδίας. Όπου, σας θυμίζω, πήγαν να κρατικοποιήσουν υποχρεωτικά μέχρι και το 50% της αγροτικής γης! • Στην ενίσχυση της προστασίας του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της βιοποικιλότητας. • Και βέβαια, στην ενίσχυση του κοινωνικού και οικονομικού ιστού των αγροτικών περιοχών.
Τρεις κεντρικοί στόχοι, που συμπληρώνονται από έναν οριζόντιο στόχο: Την προώθηση και τη διάδοση της γνώσης, της καινοτομίας και της ψηφιοποίησης στη γεωργία και τις αγροτικές περιοχές και την ενθάρρυνση της υιοθέτησής τους. Ενώ μια σημαντική παράμετρος, που συνήθως αποφεύγουμε να τη συζητήσουμε, είναι ότι μέσα στις υποχρεώσεις της Ένωσης είναι να καταστήσει σαφές στον αστικό πληθυσμό ότι η όποια χρηματοδότηση της γεωργικής παραγωγής τελικά επιστρέφει στους ίδιους. Διότι με τον τρόπο αυτόν εξασφαλίζεται η επισιτιστική ασφάλεια της Ένωσης και η παραγωγή ασφαλών τροφίμων. Προϋπόθεση ασφαλώς είναι η γενναία αύξηση του προϋπολογισμού της ΚΑΠ, δίχως τον παραμικρό δισταγμό. Θα έλεγα η ΚΑΠ απαιτεί “προτεραιοποίηση”. Δεν θέλουμε απλά ένα σχέδιο παρέμβασης και στήριξης. Θέλουμε ένα μοντέλο που να εμπνέει. Πυξίδα θέλουμε!
Από την άλλη, κι εμείς εδώ, είναι καιρός να αφήσουμε τις βολικές δικαιολογίες ότι για όλα μας φταίει η ΚΑΠ…
“Ξανάφτιαξε την Ελλάδα με μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι”, έλεγε ο Ελύτης. Η ελιά είναι εδώ, το αμπέλι είναι εδώ, τα προϊόντα μας είναι εδώ. Και το καράβι εδώ είναι… Σε αυτή τη γη που είναι ευλογημένη, όπως και οι άνθρωποί της. Εκείνοι οι άνθρωποι που κάνουν τον ιδρώτα τους ελπίδα. Ας κρατήσουμε αυτή την ελπίδα και ας απαντήσουμε, με πράξεις, σε κάθε τους αγωνία, που πρέπει να είναι και αγωνία όλων μας

484 – Α. Χαρίτσης – Νέα Αριστερά

provide an attachment id!

[…] Στον έναν χρόνο εφαρμογής της νέας ΚΑΠ πόσο μεγάλα προβλήματα έχουν δημιουργηθεί, όχι επειδή υπάρχει προσαρμογή στην περιβαλλοντική κρίση, στην πράσινη μετάβαση αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει εις βάρος των αγροτών. […] Κάθε μετάβαση έχει κόστος, το ζητούμενο δεν είναι εάν θα υπάρξει αυτή η μετάβαση, το ζητούμενο είναι ποιος θα πληρώσει αυτό το κόστος. Η ΚΑΠ είναι ένα θέμα που έχει ευρωπαϊκή διάσταση αλλά υπάρχει εθνικό σχέδιο για την εφαρμογή της, το οποίο ψήφισε η κυβέρνηση, για το οποίο πανηγύριζε, και σήμερα δείχνει τα αδιέξοδά του», για να καταλήξει «Είτε θα υπάρξει μια προσαρμογή της ελληνικής αγροτιάς στις νέες συνθήκες που δημιουργεί η κλιματική κρίση με προστασία του Έλληνα αγρότη, ή αλλιώς πολύ σύντομα δεν θα μιλάμε καν για αγροτική παραγωγή. […]

487 – Ο. Γεροβασίλη – ΣΥΡΙΖΑ

provide an attachment id!

[…] Αφενός, διεξάγεται παραμονές των Ευρωεκλογών. Άρα, εκ των πραγμάτων, η συζήτηση για την Κοινή Αγροτική Πολιτική είναι ιδιαίτερη επίκαιρη. Δυστυχώς, στον δημόσιο διάλογο δεν δίνεται ο χρόνος που θα έπρεπε σε αυτή τη συζήτηση, αν και βρισκόμαστε σε απόσταση αναπνοής από τις Ευρωεκλογές. Συνεπώς, δίνετε μια ευκαιρία να πέσουν τα φώτα πάνω σε σοβαρά ζητήματα, που διαμορφώνονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά επηρεάζουν καθοριστικά τη ζωή μας εδώ στην Ελλάδα. Αφετέρου, είμαστε σε μια χρονιά που – εκτός των άλλων – σημαδεύτηκε από τις κινητοποιήσεις του αγροτικού κόσμου. Το δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής, λόγω των υψηλών τιμών στην ενέργεια, στα καύσιμα και στα εφόδια έχει καταστεί υπαρξιακό ζήτημα. Επίσης, είδαμε στη Θεσσαλία τις καταστροφικές συνέπειες που μπορεί να έχει η κλιματική κρίση για την πρωτογενή παραγωγή. Την ίδια ώρα, όλο και πιο επιτακτικά τίθεται το ζήτημα ενός νέου παραγωγικού μοντέλου για τη χώρα, πέρα από τον τουρισμό και την οικοδομή. Και για εμάς, στον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, η θέση του πρωτογενούς τομέα είναι εξέχουσα σε ένα νέο, βιώσιμο και κλιματικά ουδέτερο παραγωγικό μοντέλο. Για όλα αυτά τα ζητήματα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας σκέψεις και προτάσεις, συμβάλλοντας σε αυτή την πολύτιμη συζήτηση. Μια συζήτηση που – θα έλεγα – ότι δεν είναι μόνο για τον κόσμο της πρωτογενούς παραγωγής αλλά συνολικά για το σήμερα και το αύριο της Ελλάδας. Σε έναν κόσμο πολύπλοκο, σύνθετο, με πολλαπλές κρίσεις και απρόβλεπτες εξελίξεις, είναι μια συζήτηση που αφορά την ανθεκτικότητα της οικονομίας και της κοινωνίας μας. Τη θέση της χώρας και των ανθρώπων της στην Ευρώπη και τον κόσμο. Έρχομαι λοιπόν στο ερώτημα του Συνεδρίου: Ποια ΚΑΠ θέλουμε; Η αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης και η επισιτιστική πρόκληση εξαιτίας της πανδημίας και του πολέμου στην Ουκρανία είναι βασικά ζητούμενα. Την ίδια ώρα, θα έπρεπε να διασφαλίζεται ο διαχρονικός στόχος όλων μέχρι σήμερα των ΚΑΠ: Ένα δίκαιο και βιώσιμο γεωργικό εισόδημα. Είναι γνωστή η θέση μας για την ανάγκη επανασχεδιασμού της ΚΑΠ 2023 – 2027. Εξάλλου είχαμε εκφράσει από την αρχή τις επιφυλάξεις μας για δομικές ελλείψεις, θεσμικές ανεπάρκειες και αυστηρές δεσμεύσεις, που αργά ή γρήγορα θα οδηγούσαν σε αδιέξοδο την υλοποίησή της. Ήδη η πρώτη χρονιά ανέδειξε τα προβλήματα. Οι αγρότες βγήκαν στο δρόμο σε όλη την Ευρώπη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πιέστηκε, με αποτέλεσμα στο Συμβούλιο Υπουργών Γεωργίας της 26ης Φεβρουαρίου να αναγνωρίσει την αναγκαιότητα άμεσης αναθεώρησής της ΚΑΠ. Σε αυτό το πλαίσιο αναθεώρησης λοιπόν είναι αναγκαίο ένα νέο Εθνικό Σχέδιο: Με στόχο να επανέλθουν οι Άμεσες Επιδοτήσεις στα προηγούμενα επίπεδα. Να απλοποιηθούν τα οικολογικά σχήματα και η γραφειοκρατία. Να πετύχουμε τους στόχους της Πράσινης Συμφωνίας για τη βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων, που θα στηρίζει τον αγροτικό κόσμο και θα διασφαλίζει τη διατροφική επάρκεια και την κοινωνική συνοχή της υπαίθρου. Παράλληλα με αυτή τη συζήτηση, είναι ζήτημα υπαρξιακό να αντιμετωπιστεί το υψηλό κόστος παραγωγής και να κλείσει η ψαλίδα των τιμών από το χωράφι στο ράφι. Αυτό σημαίνει πρώτα από όλα βούληση να παταχθεί η αισχροκέρδεια: Με εντατικούς και αποτελεσματικούς ελέγχους. Με πλαφόν στα περιθώρια κέρδους στην εισαγωγή και εμπορία εφοδίων. Σημαίνει επίσης μείωση των άδικων έμμεσων φόρων: Μη καταβολή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο αγροτικό πετρέλαιο. Επιστροφή ποσού όσο η διαφορά μεταξύ του 24% και 6% του ΦΠΑ, που αντιστοιχεί με την καθιέρωση υπερμειωμένου συντελεστή ΦΠΑ. Για τις αποζημιώσεις, απαιτείται να συμπεριληφθούν νέοι ασφαλιστικοί κίνδυνοι στον κανονισμό του ΕΛΓΑ και αποζημιώσεις στο 100%. Με προκαταβολή και διμερή ισόποση χρηματοδότηση από παραγωγούς και Ελληνικό Δημόσιο. Βελτιώσεις χρειάζονται στο νομικό πλαίσιο για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς. Έχουμε καταθέσει μάλιστα σχετική πρόταση νόμου. Όπως είπα στην αρχή της παρέμβασής μου, για εμάς, ο πρωτογενής τομέας είναι βασικός πυλώνας ενός νέου παραγωγικού μοντέλου για τη χώρα: Για να κάνουμε, όμως, αυτό το βήμα χρειάζεται ένα σταθερό, δίκαιο και απλό φορολογικό σύστημα. Χρειάζονται χρηματοδοτικά εργαλεία για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και ανακατεύθυνση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Χρειάζεται ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους και προστασία της αγροτικής γης. Χρειάζεται να δοθεί έμφαση στην αγροτική έρευνα και καινοτομία. Στην ευφυή γεωργία. Να δοθεί έμφαση σε προϊόντα που έχουμε πλεονέκτημα και μπορούν να σταθούν αυτοδύναμα στις διεθνείς αγορές. Να στηριχθούν οι νέοι αγρότες με ένταξή όλων των αιτούντων στα αντίστοιχα προγράμματα. Χρειάζονται έργα υποδομής, αντιπλημμυρικά και αρδευτικά. Όχι άλλες καθυστερήσεις στη Θεσσαλία. Όχι άλλη αδράνεια μπροστά στα ακραία καιρικά φαινόμενα που όλο και εντείνονται με την κλιματική κρίση. Η χώρα μας έχει μεγάλες δυνατότητες και ισχυρά πλεονεκτήματα. Τόσο σε φυσικό περιβάλλον όσο και σε ανθρώπινο δυναμικό. Μπορούμε να πετύχουμε πολλά περισσότερα, το αξίζουμε, αν κάνουμε τις σωστές επιλογές. […]

421 – Χ Σταρακά – ΠΑΣΟΚ

provide an attachment id!

*[…] Στο πλαίσιο αυτό, το ΠΑΣΟΚ προτείνει μια διαφορετική οικονομική πρόταση κοινωνικής δικαιοσύνης, με πολιτικές για τη μείωση έμμεσων φόρων καιτου ΦΠΑ σε βασικά αγαθά, φορολόγηση των υπερκερδών των τραπεζών,των εταιρειών ενέργειας και πετρελαίου, αποτελεσματικούς ελέγχους στην αγορά, ανασύνταξη του κοινωνικού κράτους, κοινωνικές κατοικίες και αποκατά σταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων με την επαναφορά του καθορισμού του κατώτατου μισθού στους κοινωνικούς εταίρους μέσω της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Παράλληλα, η στροφή της περιφερειακής ανάπτυξης και επιχειρηματικότητας σε ψηφιακή και πράσινη κατεύθυνση, με τη συμβολή ενός ισχυρού πρωτογενούς τομέα μπορούν να συμβάλουν στην οικονομική μεγέθυνση της χώρας ισόρροπα και βιώσιμα. Η προστασία και αύξηση του αγροτικού εισοδήματος, ο περιορισμός του κόστους παραγωγής με ταυ τόχρονο μηδενισμό του ΕΦΚ στο αγροτικό πετρέλαιο αλλά και η δημιουργία ενεργειακών κοινοτήτων μεταξύ των αγροτών σε συνδυασμό με σύγχρονες υποδομές, τεχνολογικές καινοτομίες αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής, διασύνδεση του τουρισμού με όλους τους κλάδους της οικονομίας, είναι λύσεις που μπορούν να ξαναζωντανέψουν την εγκαταλελειμμένη ύπαιθρο. Στο επίκεντρο της πολιτικής μας βρίσκονται εξάλ λου η ριζική αποκέντρωση αρμοδιοτήτων προς την αυτοδιοίκηση και η εξασφάλιση μέσων και πόρων με διαφάνεια και λογοδοσία, ώστε να διασφαλιστεί ότι ο παραγόμενος πλούτος θα αφορά όλους τους Έλληνες. Η φτώχεια είναι η μεγαλύτερη μορφή βίας έλεγε ο Γκάντι και η εξάλειψη της είναι πολιτική επιλογή. Ενόψει μάλιστα των επικεί μενων ευρωεκλογών, είναι ανάγκη να τεθεί η αντιμετώπιση της ως κεντρική πολιτική προτεραιότητα. Το Εθνικό Σχέδιο ανάπτυξης και παραγωγικής αναδιάρθρωσης του ΠΑΣΟΚ, εγγυάται εκείνες τις προοδευτικές και κοινωνικές με ταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο λαός, προς όφελος των πολλών και όχι των λίγων.

422 – Λ. Αυγενάκης – ΝΔ

provide an attachment id!

[…] Με συντονισμένες ενέργειες ενεργοποιούμε φέτος, ταχύτερα από πέρυσι , την «Κάρτα του Αγρότη» , προκειμένου ο κάθε παραγωγός να αντιμετωπίσει τα οξυμένα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί λόγω των αλλε πάλληλων κρίσεων. Η ενεργειακή και κλιματική κρίση και η γεωστρατηγική αστάθεια επιφέρουν στον αγροτικό κόσμο αυξημένα κόστη παραγωγής. Αξιοποιούμε κάθε δυνατότητα που υπάρχει για να είμαστε συνεχώς στο πλευρό του Έλληνα αγρότη αλλά και για να διευκολύνουμε την παραγωγική διαδικασία στον πρωτογενή τομέα.

424 – πολλαπλά πρόσωπα – ΚΚΕ

provide an attachment id!

Η όλη διαδικασία για τη λεγόμενη αναπροσαρ μογή της ΚΑΠ 2023 – 2027 και την τροποποίηση των κανονισμών της επιχειρεί – υπό το βάρος των πρωτόγνωρων πανευρωπαϊκών αγροτικών κινητοποιήσεων – να ρίξει στάχτη στα μάτια των λαών, ενώ ταυτόχρονα αφορά τους όρους ενός νέου προσωρινού συμβιβασμού ανάμεσα σε αντικρουόμενα καπιταλι στικά συμφέροντα. Δεν γίνεται με κριτήριο την επιβίωση των μικρομεσαίων αγροτών, την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους, ούτε την κάλυψη των διατροφικών αναγκών του λαού με φτηνά και ποιοτικά τρόφιμα. Γι ‘ αυτό, τα μέτρα που περιλαμβάνονται στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την τροποποίηση των και νονισμών της ΚΑΠ (π.χ. αναστολή του μέτρου της αγρανάπαυσης, ευελιξία στα μέτρα της αμειψισποράς και της κάτ λυψης των εδαφών σε ευαίσθητες περιόδους, εξαίρεση των αγροτών με καλλιέργειες έκτασης μικρότερης των 100 στρεμμάτων από ορισμένες δεσμεύσεις, κ.λπ.) απέχουν έτη φωτός από τα αιτήματα των αγροτικών κινητοποιήσεων». «Η Κοινή Αγροτική Πολιτική μόνα χειρότερη γίνεται . Το έχει αποδείξει η ίδια η ζωή . Γιατί η ΚΑΠ συναποφασίζεται και υλοποιείται διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις με κριτήριο την κερδοφορία των ε μποροβιομηχάνων, στις συνθήκες της διεθνοποιημένης αγοράς και με βάση την γκριζοπράσινη στρατηγική της ΕΕ. Είναι αυτή που οδηγεί σε μεγαλύτερο έλεγχο της αγροτι κής παραγωγής από τα μονοπώλια, σε αύξηση του εγχώ ριου κόστους παραγωγής που προέρχεται από Ενέργεια, βιομηχανικές εισροές και φόρους, σε ανεξέλεγκτη εισαγωγή αγροτικών προϊόντων και σε ξεκλήρισμα ενός σημαντικού αριθμού βιοπαλαιστών αγροτών. Το ΚΚΕ όχι μόνο καταψήφισε την τρέχουσα ΚΑΠ στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου τον Οκτώβρη του 2020, αλλά και με τις παρεμβάσεις των ευρωβουλευτών του αναδείκνυε ότι αυτή βάζει ακόμα περισσότερα εμπόδια στην επιβίωση των βιοπαλαιστών αγροτών, στην παραμονή τους στο χωράφι και στον στάβλο τους. Την ίδια ώρα οι ευρωβουλευτές από όλα τα υπόλοιπα κόμματα (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, Ελληνική Λύση) όχι μόνο την υπερψήφισαν αλλά πανηγύριζαν κιόλας, ότι δήθεν με την ψήφο τους εξασφάλισαν το εισόδημα των Ελλήνων αγροτών. Η θύελλα αντιδράσεων από τους αγρότες σε όλα τα μήκη και πλάτη της ΕΕ την οποία ξεσήκωσε η εφαρμογή της νέας ΚΑΠ, από το φθινόπωρο του 2023 , επιβεβαίωσε πλήρως τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ. Χιλιάδες τρακτέρ στους δρόμους, στις πλατείες των πόλεων, έζωσαν ακόμα και τα κτί ρια της ΕΕ, ανάμεσά τους και το Ευρωκοινοβούλιο. Σε Γερμανία, Γαλλία, Βέλγιο, Ισπανία, Πορτογαλία, Ρουμανία, σε άλλες χώρες, και βεβαίως στην Ελλάδα, οι αγρότες βγήκαν μαζικά στον δρόμο με πολύμορφες κινητοποιήσεις και δίκαια αιτήματα για: – Μείωση του κόστους παραγωγής με αφορολόγητο πεΛΑΡΙΣΑΣ τρέλαιο, πλαφόν στο αγροτικό ρεύμα, εξασφάλιση φτηνών λιπασμάτων, ζωοτροφών και άλλων πρώτων υλών, κ.λπ. – Εγγυημένες από το κράτος τιμές στα αγροτικά προϊόντα, οι οποίες να καλύπτουν το κόστος παραγωγής και να εξασφαλίζουν στον αγρότη εισόδημα επιβίωσης. – Πλαφόν στις τιμές των ειδών διατροφής στα σούπερ μάρκετ. Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής και τανάλωσης. Αλλαγή του κανονισμού του ΕΛΓΑ, ώστε να αποζημι ώνει στο 100% την παραγωγή και το γεωργικό, κτηνοτροφικό και μελισσοκομικό κεφάλαιο από όλους τους φυσικούς κινδύνους και όλες τις νόσους. – Άμεση καταβολή των αποζημιώσεων, γενναία αύξηση της χρηματοδότησης του ΕΛΓΑ από τον κρατικό προϋπολογισμό. – Πλήρη στελέχωση όλων των κρατικών γεωτεχνικών υπηρεσιών με το απαραίτητο μόνιμο επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό. – Έργα υποδομής και προστασίας της παραγωγής, χωρίς επιβαρύνσεις και τέλη για τον αγρότη. – Αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος σε καλλιέρ γειες και εκτροφές που έχουν απώλεια παραγωγής, και θώς και σε προϊόντα γεωργικής, κτηνοτροφικής και με λισσοκομικής παραγωγής που πουλήθηκαν κάτω από το κόστος παραγωγής. Οι γεωργοί , κτηνοτρόφοι και μελισσοκόμοι δεν έχουν άλλη διέξοδο από τον δρόμο του αγώνα, σε κατεύθυνση σύγκρουσης με τους αντιπάλους τους, που είναι οι μεγαλέμποροι , οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι , το κράτος τους και η ΕΕ. Όλο και περισσότερο συνειδητοποιούν ότι ο μόνος δρόμος είναι η λαϊκή αντεπίθεση, η κοινωνική συμμαχία, ο οργανωμένος αγώνας για να μπει άμεσα φρένο σε νέες επιθέσεις, στην πορεία για ριζικές αλλαγές στην οργάνωση της βιομηχανικής και αγροτικής παραγωγής. Το ΚΚΕ δεν συνηγορεί σε κανενός είδους αυταπάτες. Καλεί τους αγροτοπαραγωγούς σε αγωνιστική συμπόρευ ση, και στις κάλπες των ευρωεκλογών στις 9 του Ιούνη και στους δρόμους της διεκδίκησης για δυναμική αντιπαράθεση με την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ καιτων κυβερνήσεων»

377 – Κ. Μάλαμα – ΣΥΡΙΖΑ

provide an attachment id!

Οι βιβλικές καταστροφές σε περιοχές της Νέας Προποντίδας, του Πολύγυρου και της Κασσάνδρας έπληξαν ολοκληρωτικά την αγροτική παραγωγή. Η ζημιά σε καλλιέργειες ελιάς, βερίκοκων, οπωροκηπευτικών , αμπελιών είναι τεράστιες. Οι αγρότες είναι σε απόγνωση και περιμένουν, τουλάχιστον, να είναι από αύριο το πρωί οι εκτιμητές του ΕΛΓΑ στα χωράφια. Εμείς απαιτούμε να κινηθεί ο μηχανισμός τάχιστα και βέβαια να αποζημιωθούν στο 100% όλοι οι αγρότες, ανεξάρτητα από το ποιο στάδιο βρίσκεται η παραγωγή τους. Και βέβαια, θα πρέπει να αποδωθούν κι οι τεράστιες ευθύνες στην κυβέρνηση και στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για την μη ένταξη της Χαλκιδικής στο πρόγραμμα αντιχαλαζικής προστασίας, παρά τις διαρκείς προειδοποιήσεις μας στο θέμα αυτό. Εμείς αύριο φέρνουμε το θέμα στη Βουλή και δεσμευόμαστε να είμαστε δίπλα στους πληγέντες σε κάθε τους βήμα

383 – Θ. Τζάκρη – ΣΥΡΙΖΑ

provide an attachment id!

[…] Συμφωνώ με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει σήμερα ο αγροτικός κόσμος και έχω ήδη καταθέσει Ερωτήσεις προς τον κ. Αυγενάκη ζητώντας απαντήσεις τόσο για τα λάθη που έγιναν κατά τη χορήγηση της βασικής ενίσχυσης του 2023 όσο και για τα οικολογικά σχήματα αλλά και για τη μειωμένη παραγωγή που έχει ήδη παρατηρηθεί στις υπερ-πρώιμες και πρώιμες ποικιλίες των βερικόκων και δαμάσκηνων. Ιδιαίτερα όσον αφορά στις ζημιές στις καλλιέργειες τις οποίες δεν ασφαλίζει ο ΕΛΓΑ, πρέπει να υπάρξουν χρηματοδοτικά εργαλεία αντιμετώπισης του προβλήματος. Περιμένουμε ακόμη τον νέο κανονισμό του ΕΛΓΑ ο οποίος σύμφωνα με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΑΤ θα καλύπτει, μεταξύ άλλων, την απώλεια παραγωγής εξαιτίας αντίξοων καιρικών φαινομένων οφειλόμενων στην κλιματική κρίση που εκδηλώνεται όλο και πιο συχνά και όλο με πιο ακραίο τρόπο τα τελευταία χρόνια.

318 – Κ. Μητσοτάκης – ΝΔ

provide an attachment id!

[…] Τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ. Μεγάλες γεωπολιτικές αστάθειες, η πατρίδα μας βρίσκεται σε μια ταραγμένη γειτονιά. Μεγάλες οικονομικές προκλήσεις. Μεγάλες προκλήσεις που αφορούν αυτή τη δίδυμη τεχνολογική επανάσταση και κλιματική κρίση την οποία καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε, με μια Ευρώπη η οποία συχνά ψάχνει τα πατήματά της και προσπαθεί να παίξει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο σε έναν κόσμο που αλλάζει.[…] Και βέβαια, μην ξεχνάμε ότι η Ελλάδα είναι η μεγάλη κερδισμένη του Ταμείου Ανάκαμψης: 36 δισεκατομμύρια ευρώ, τα οποία δεν τα διαθέταμε, είναι αυτή τη στιγμή στη διάθεση της πατρίδας μας για σημαντικά αναπτυξιακά έργα, για την υγεία, για την παιδεία, για την πράσινη μετάβαση, για την ανταγωνιστικότητα.[…] Σκεφτείτε τα ζητήματα τα οποία έχουν να κάνουν με την αγροτική πολιτική, τις μεγάλες προκλήσεις της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, της πράσινης μετάβασης. Εδώ πρέπει να το πούμε ανοιχτά και ξεκάθαρα: δεν ήμασταν εμείς η πολιτική οικογένεια η οποία εισηγήθηκε μία πράσινη μετάβαση στον πρωτογενή τομέα η οποία δρομολογείται με τόσο μεγάλη ταχύτητα που δημιουργεί τεράστια προβλήματα στους αγρότες μας και στους κτηνοτρόφους μας. Ήταν οι σοσιαλιστές και ο πράσινοι που επέλεξαν αυτές τις πολιτικές. Εμείς είπαμε: «ώπα, μήπως πρέπει να πάμε λίγο πιο αργά;». Χωρίς να αμφισβητήσουμε τους στόχους της πράσινης μετάβασης, να δώσουμε στους αγρότες μας, στους κτηνοτρόφους μας, στους αλιείς μας εκείνα τα εργαλεία ώστε η πράσινη μετάβαση να μην αποβεί τελικά εις βάρος του εισοδήματός τους, της δυνατότητάς τους, οι ίδιοι και τα παιδιά τους, να παραμείνουν στο χωράφι τους, στον τόπο τους.

369 – Μ. Κεφαλογιάννης – ΝΔ

provide an attachment id!

[…] Η Κοινή Αγροτική Πολιτική είναι η πιο επιτυχημένη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα τελευταία 60 χρόνια. Τι ζητούν οι αγρότες μας; Αξιοπρεπές εισόδημα, μείωση κόστους πετρελαίου και ρεύματος, μείωση κόστους εφοδίων και ζωοτροφών, αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματός τους. Λιγότερη γραφειοκρατία. Ναι, οι αγρότες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν δίκιο. Τι προσφέρουν οι αγρότες μας; Επάρκεια τροφίμων στην Ευρώπη και εγγυημένη αγροτική ασφάλεια. Τι πρέπει να κάνουμε εμείς; Ένα σοβαρό στρατηγικό διάλογο για το μέλλον της Γεωργίας. Πρότεινα στην Ολομέλεια του Φεβρουαρίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τη δημιουργία ενός νέου Ταμείου. Ενός νέου Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης για τη στήριξη του εισοδήματος των αγροτών όπως έχουμε κάνει ήδη για την Πράσινη Συμφωνία. Ναι, είμαστε υπέρ της προστασίας του κλίματος. Πάντα όμως με τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σας λέω όλα αυτά για να καταδείξω το πόσο σημαντικές είναι οι αποφάσεις που λαμβάνονται και πόσο επηρεάζουν τη ζωή μας. Αρκεί να σημειώσω ότι περίπου το 80% των νομοθετημάτων της Ελληνικής Βουλής αφορούν κοινοτικές οδηγίες. […] Μία δίκαιη και πράσινη Ευρώπη με στόχο την κοινωνική συνοχή σε νησιωτικές περιοχές, ορεινούς όγκους και παράκτιες ζώνες σε Ελλάδα και ΕΕ με την υλοποίηση της εδαφικής ανάπτυξης των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την εφαρμογή της Εδαφικής Ατζέντας της ΕΕ 2030. Είχα την τιμή να είμαι εισηγητής 7 Επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης. Του πρώτου νομοθετήματος για την Πράσινη Συμφωνία. Που αφορά κυρίως τις περιοχές που πλήττονται από την απολιγνιτοποίηση, όπως η Δυτική Μακεδονία και η Μεγαλόπολη. Ένα νομοθέτημα που στόχο έχει να προχωρήσουμε σε μία περιβαλλοντική Ευρώπη χωρίς να αφήσουμε κανέναν πολίτη πίσω.

Η εφαρμογή της Εδαφικής Ατζέντας 2030 διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο για την Ελλάδα καθώς σηματοδοτεί την ενίσχυση της συνεργασίας, επιτρέποντας την καλύτερη διαχείριση των αναπτυξιακών προκλήσεων που αντιμετωπίζουν περιοχές όπως οι παράκτιες ζώνες, τα νησιά και οι ορεινές περιοχές.
Στο πλαίσιο αυτό η Ελλάδα επωφελείται από την υποστήριξη επενδύσεων τοπικής εμβέλειας μέσω της χορήγησης δανείων, επιχορηγήσεων και συμβουλευτικής που παρέχεται στα Κράτη Μέλη και στους βασικούς εμπλεκόμενους φορείς σχετικά με την υλοποίηση αναπτυξιακών προγραμμάτων και τη χρήση χρηματοδοτικών εργαλείων με στόχο τη δημιουργία βιώσιμων έργων και την ανάπτυξη ανθεκτικών κοινοτήτων. Η Εδαφική Ατζέντα 2030 προωθεί την ιδέα της ολοκληρωμένης εδαφικής ανάπτυξης ως κλειδί για την ενίσχυση της ανθεκτικότητας και την ενεργοποίηση της ευημερίας σε όλες τις χώρες και τις περιοχές της ΕΕ.

Τα μέτρα που προτείνει περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τη δημιουργία τοπικών και περιφερειακών στρατηγικών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, τη διατήρηση των φυσικών πόρων και τη μείωση των ανισοτήτων μεταξύ των εύπορων περιοχών και εκείνων που έχουν πιο περιορισμένες προοπτικές ευημερίας ή συμπεριλαμβάνονται σε περιοχές που υστερούν.[…]